უმარ იბნ აბდულ-აზიზი ამბობდა:   „მადლიერება იშვიათია, მაგრამ მოთმინება მორწმუნის იარაღია.“  („ზუჰდ“, იმამ აჰმად იბნ ჰანბალ, გვ. 238)

ახსნა: უმარ იბნ აბდულ-აზიზი, ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ხალიფა და ალლაჰის მოშიში მმართველი, ამ სიტყვებით ორი უმაღლესი ზნეობრივი თვისების მნიშვნელობას მიგვითითებს: მადლიერებას და მოთმინებას.

 „მადლიერება იშვიათია“ — ეს ნიშნავს, რომ ადამიანებიდან ძალიან ცოტაა ისეთი, ვინც მართლაც გულით და ჭეშმარიტად მადლიერია ალლაჰის მიერ მონიჭებული წყალობებისთვის. მადლიერება გულისხმობს არა მხოლოდ სიტყვიერ მადლობას, არამედ იმ წყალობების დაფასებას, რაც ადამიანს აქვს — რწმენა, ჯანმრთელობა, დრო, ოჯახი, უზრუნველყოფა და სხვა.

„მოთმინება მორწმუნის იარაღია“ — ის არის ის ძალა, რომელიც მორწმუნეს ამაგრებს ცხოვრების სირთულეებში, განსაცდელებსა და წარუმატებლობებში. მორწმუნისთვის მოთმინება იგივეა, როგორც ხისთვის ფესვები — მას აძლევს გამძლეობას, რომ არ დაემხოს ქარიშხალში. მოთმინება აგრეთვე ბადებს იმედს, რომ ალლაჰის დაპირებები შესრულდება და ყოველი გასაჭირი დროებითია.

 ამ სიტყვებში ერთდროულად სიბრძნე და მოქმედებისკენ გზავნილია:  იყავი მადლიერი — რადგან ეს ხალხის დიდმა ნაწილმა უკვე დაკარგა, და იყავი მომთმენი - რადგან ეს შენი რწმენის გადარჩენის აუცილებელი იარაღია, როგორც ყურანშია ნათქვამი:  ჭეშმარიტად, ალლაჰი მომთმენებთან ერთადაა.' (ბაყარა 2:153)